Debaty sejmoweXIX Kadencja

Interpelacja w sprawie interpretacji § 9 ust. 8 rozporządzenia ministra finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. dotyczącego amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

   Szanowny Panie Premierze! W rozporządzeniu ministra finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wprowadzono szereg zmian. Jedna z nich dotyczy § 9, którego ust. 8 otrzymał następujące brzmienie: ˝W przypadku używania przez podatnika środków trwałych w zakładach tego podatnika położonych na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, stawki podane w wykazie stawek amortyzacyjnych można podwyższyć, stosując współczynnik nie wyższy niż 3,0, dokonując obliczenia odpisów amortyzacyjnych zgodnie z zasadą określoną w ust. 7˝. Z treści rozporządzenia nie wynika, jakiej metody w tym przypadku należy używać przy podwyższaniu stawek. Do podatnika więc należy wybór odpowiedniej metody - degresywnej lub liniowej. Jednak w liście Ministerstwa Finansów z dnia 10 lutego br. dotyczącym wspomnianego rozporządzenia, skierowanym do izb i urzędów skarbowych stwierdza się, że podwyższanie stawek przewidziane § 9 ust. 8 rozporządzenia możliwe jest tylko przy zastosowaniu metody degresywnej. Oznacza to, że podatnicy korzystający z metody liniowej nie mogą skorzystać z możliwości podwyższenia stawek, choć wydaje się, że rozporządzenie pozostawia w tym względzie wybór podatnikom.    Panie Premierze! Na czym opiera się interpretacja § 9 ust. 8 rozporządzenia, przekazana przez Ministerstwo Finansów izbom i urzędom skarbowym?    Z poważaniem    Poseł Bogdan Lewandowski    Toruń, dnia 8 marca 2000 r.