Odpowiedź na interpelację w sprawie ograniczenia ulg komunikacyjnych dla niewidomych i ich przewodników
Działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów zawartego w piśmie dyrektora Sekretariatu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1998 r. znak SJB 4401-313/98, w którym minister transportu i gospodarki morskiej został zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na interpelacje, uprzejmie informuję, co następuje. W końcowej fazie prac nad ustawą budżetową na 1998 r., w czasie omawiania budżetu Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej zapadała decyzja o przygotowaniu przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej wspólnie z Ministerstwem Finansów nowelizacji ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (DzU nr 54, poz. 254 z późn. zm.), ograniczającej dotychczasowy zakres uprawnień do ulg przejazdowych. Celem ograniczeń miało być zmniejszenie wydatków budżetu państwa na częściową rekompensatę traconych przez przewoźników wpływów z tytułu obowiązku honorowania uprawnień do ulg przejazdowych we wszystkich rodzajach pociągów oraz wszystkimi rodzajami międzymiastowej komunikacji autobusowej. Biorąc pod uwagę stan finansów państwa, uznano za zasadne utrzymanie ulg o charakterze wyłącznie socjalnym, ograniczając jednocześnie zakres ich stosowania tylko do przejazdów objętych dotowaniem z budżetu państwa, a więc do przejazdów w pociągach osobowych i pospiesznych oraz autobusami w komunikacji zwykłej. Ze względu na duży zakres zmian przygotowany został projekt nowej ustawy, który był przedmiotem uzgodnień międzyresortowych oraz w opiniowaniu przez ogólnopolskie i branżowe związki zawodowe. Projekt spotkał się z krytyką szczególnie ze strony związków zawodowych i organizacji społecznych, jak również niektórych resortów. Należy jednak zauważyć, że część tych głosów krytycznych dotyczyła obrony własnych członków, wyrażając zgodę na ograniczenie dla innych grup uprawnionych. W zakresie ograniczenia uprawnień dla osób niewidomych i ociemniałych oraz ich przewodników negatywne stanowisko zajęły: Zarząd Główny oraz zarządy kół terenowych Polskiego Związku Niewidomych, natomiast w zakresie ograniczenia uprawnień inwalidów wojennych i wojskowych negatywne stanowisko zajęły: Zarząd Główny i zarządy okręgowe Związku Inwalidów Wojennych RP, Zarząd Główny Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego oraz Zarząd Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, a ponadto otrzymałem interpelacje poselskie i interwencje senatorów. Mając na uwadze społeczny aspekt projektu nowelizacji ustawy o ulgach, jak i otrzymane stanowiska w tej sprawie, zwróciłem się do prezesa Rady Ministrów o wyrażenie swojego stanowiska. Otrzymane w odpowiedzi pismo z kancelarii premiera wyrażało prośbę o wstrzymanie prac nad nowelizacją ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego do czasu podjęcia przez Radę Ministrów stosownych decyzji w tym zakresie, co powinno nastąpić w toku prac nad projektem budżetu na 1999 r. Do tego czasu prace zostały wstrzymane. Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgłoszone przez pana posła Jana Sieńko uwagi i wnioski zostaną wykorzystane, jeżeli będą prowadzone dalsze prace nad projektem ustawy o ulgach przejazdowych. Minister Eugeniusz Morawski Warszawa, dnia 5 sierpnia 1998 r.
- Interpelacja w sprawie badań psychologicznych osób posiadających pozwolenie na broń
- Interpelacja w sprawie mundurków szkolnych
- Interpelacja w sprawie montażu ograniczników prędkości w pojazdach mechanicznych
- Interpelacja w sprawie aktualnego stanu prywatyzacji i przyszłości Krajowej Spółki Cukrowej
- Odpowiedź na interpelację w sprawie środków finansowych z EFSAL na zrealizowanie programu restrukturyzacyjnego w Hucie ˝Ostrowiec˝