Debaty sejmoweXIX Kadencja

Interpelacja w sprawie związków partnerskich pomiędzy osobami tej samej płci

   Szanowny Panie Premierze! Od długiego już czasu środowiska skupiające mniejszości seksualne zgłaszają postulaty wprowadzenia do porządku prawnego instytucji tzw. związków partnerskich pomiędzy osobami tej samej płci. Takie rozwiązania funkcjonują w wielu krajach Europy Zachodniej, np. w Szwecji, Danii, Holandii, a także niektórych stanach USA, jak Vermont. Zalegalizowane partnerstwo pozwala dwóm osobom homoseksualnym tej samej płci, wspólnie zamieszkującym i pozostającym ze sobą w faktycznej wspólnocie ekonomicznej, życiowej oraz emocjonalnej na nadanie swojemu związkowi statusu prawnego. Wiąże się to z licznymi konsekwencjami, szczególnie natury majątkowej, dotyczącymi np. wspólnego rozliczania się przed fiskusem czy dziedziczenia po sobie w drodze ustawowej. Obowiązujące polskie przepisy nie dają osobom homoseksualnym takich praw. Należy zauważyć, że kwestii prawa do dziedziczenia nie rozwiązuje funkcjonujące w polskim prawie cywilnym unormowane dotyczące spadkobrania w wyniku zapisu w testamencie, bowiem ustawa o podatku od spadków i darowizn wprowadza podział spadkobierców na trzy grupy. Owdowiały partner homoseksualny zaliczany jest do grupy III ˝innych nabywców˝, płacących najwyższy podatek.    Wydaje się, że wskazane wyżej zróżnicowanie w traktowaniu przez polskie prawo osób homoseksualnych i heteroseksualnych nie znajduje rozsądnego uzasadnienia. W demokratycznym państwie prawnym, jakim jest Polska, wszelka dyskryminacja - w tym i ze względu na orientację seksualną - winna być wyeliminowana.    Panie Premierze!    Jaki jest stosunek rządu do idei tzw. związków partnerskich?    Jak rząd ocenia funkcjonujące uregulowania prawne w kontekście ich dyskryminacyjnego wobec mniejszości seksualnych charakteru?    Czy w szczególności rząd rozważa wprowadzenie odpowiednich zmian w prawie spadkowym?    Z poważaniem    Poseł Bogdan Lewandowski    Toruń, dnia 7 lipca 2000 r.